Αλέξανδρος και Φουρεγκού Ψύλλου
Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα, να μη χορταίνω, απ’ το βουνό ψηλά στρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά. Να ‘ναι χινοπωριάτικον απομεσημερ’, όντας μετ’ άξαφνη νεροποντή χιμάει μες απ’ τα σύννεφα θαμπωτικά γελώντας ήλιος χωρίς μαντύ. Να ταξιδεύουν στον αγέρα τα νησάκια, οι κάβοι, τ’ ακρόγιαλα σα μεταξένιοι αχνοί… Read more »
Ευγνώμονες για όσα έχει προσφέρει και συνεχίζει να προσφέρει στην Κύπρο μας ο αξιαγάπητος Κερυνιώτης Φίλιππος Χριστοφίδης, ο οποίος και φέτος μάς συγκίνησε και μας έκανε περήφανους με τον λόγο του! Φίλιπ Κρίστοφερ, έρρωσο! Χαίρει μετά των οικείων σου! Σε αγαπάμε!
Καλή σας μέρα φίλοι μου. Ένα απόσπασμα θα σας γράψω από ένα ποίημα που έγραψε ο πατέρας μου το 1984, και που αναφέρει τον ΆΓΙΟ ΦΩΚΆ. Τζιοιμούμαι τζίε ονειρεύκουμαι πως είμαι στο χωρκόν μου, το όμορφον Λευκόνοικον, το αγαπητικό μου. Πως είμαι στο περβόλι μου, στ Αη Φωκά τα μέρη, που έρκεται που το βουνον… Read more »
Ένα όμορφο ζευγάρι με χιούμορ, καλή καρδιά και ευγένεια. Η μ. Ελένη ήταν αδελφή των Τζιαλλήδων, κόρη της μ. Τελούς η οποία έφτιαχνε τα πιο όμορφα σάμιση στο Λευκόνοικό μας! Η μητέρα μου, μέχρι τα 96 χρόνια της, τη θυμόταν και τη μακάριζε. Κάθε φορά που της έφερνα σάμιση, θυμόταν την μ. την Τελού και… Read more »
Απόσπασμα επιστολής του Ανδρέα Παναγίδη όπως το δημοσίευσε στο ΕΘΝΟΣ των Αθηνών, ο δημοσιογράφος Γεώργιος Μπέρτσος στις 22/10/1956. ΠΕΜΠΤΗ 9 ΑΥΓΟΫΣΤΟΥ 1956 «…Σήμερα το πρωί οι τρείς ήρωες Μιχαήλ, Πατάτσος και Ζάκος βάδισαν με το κεφάλι ψηλά ως τις αγχόνες. Πέθαναν σαν Έλληνες. ΤΟ ίδιο θα κάνουμε και εμείς τώρα. Είναι η σειρά μας :… Read more »
Σαν σήμερα, το 1965, σκοτώθηκε στο γειτονικό μας χωριό, τις Γούφες, ένας οικογενειάρχης. Ο Κυριάκος Σολωμού, βοσκός, 35 χρονών, πατέρας επτά παιδιών, το μεγαλύτερο από τα οποία ήταν 13 χρόνων και το μικρότερο 6 μηνών αβάπτιστο, από τουρκοκύπριους της περιοχής, όταν είχε βγει έξω από το χωριό του για κυνήγι. Η χαροκαμένη γυναίκα του μαζί… Read more »
Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν; Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να… Read more »
– Η Παναγιά το πέλαγο κρατούσε στην ποδιά της Τη Σίκινο, την Αμοργό και τ’ άλλα τα παιδιά της. Τα τζιτζίκια (από Τα Ρω του Έρωτα)- Στην αγκαλιά της Παναγιάς έβαλα λουλούδια και στων Αγίων, κοπέλες και πουλιά. “Πρώτα πρώτα…”, Ανοιχτά Χαρτιά – Σε μια παλάμη θάλασσας γεύτηκες τα πικρά χαλίκια Δύο η ώρα το… Read more »